Spis treści:
1.
Tadalafil Aurovitas - działanie
2.
Tadalafil Aurovitas - wskazania
3.
Tadalafil Aurovitas - przeciwwskazania
4.
Tadalafil Aurovitas - dawkowanie
5.
Tadalafil Aurovitas - interakcje z innymi lekami
6.
Tadalafil Aurovitas - ciąża
7.
Tadalafil Aurovitas - skutki uboczne
8.
Tadalafil Aurovitas - środki ostrożności
9.
Tadalafil Aurovitas - producent
Działanie
Tadalafil Aurovitas - Selektywny, odwracalny inhibitor specyficznej fosfodiesterazy cyklicznego guanozynomonofosforanu (cGMP) typu 5 (PDE5). Jeśli stymulacja seksualna spowoduje miejscowe uwolnienie tlenku azotu, zahamowanie aktywności PDE5 przez tadalafil prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych. Powoduje to relaksację mięśni gładkich i napływ krwi do tkanek członka, doprowadzając do erekcji. Tadalafil nie działa w leczeniu zaburzeń erekcji w przypadku braku stymulacji seksualnej. Wpływ hamowania aktywności PDE5 na stężenie cGMP w ciałach jamistych jest również widoczny w mięśniach gładkich gruczołu krokowego, pęcherza i naczyniach doprowadzających krew do tych narządów. Relaksacja mięśni gładkich naczyń zwiększa przepływ krwi, co może wyjaśniać mechanizm łagodzenia objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Ten wpływ na naczynia może być uzupełniany hamowaniem aktywności nerwu doprowadzającego pęcherza i relaksacją mięśni gładkich gruczołu krokowego i pęcherza. Lek jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym, a średnie C
max w osoczu jest osiągane po 2 h od podania. Nie została określona bezwzględna dostępność biologiczna tadalafilu po podaniu doustnym. W stężeniach terapeutycznych, 94% tadalafilu w osoczu jest związane z białkami. W przypadku zaburzeń czynności nerek wiązanie z białkami nie jest zmienione. Mniej niż 0,0005% podanej dawki leku pojawia się w nasieniu u zdrowych osób. Tadalafil jest metabolizowany głównie przez CYP3A4. Głównym metabolitem w krwioobiegu jest glukuronian metylokatecholu, który uznaje się za klinicznie nieaktywny. Średni T
0,5 wynosi 17,5 h. Tadalafil jest wydalany głównie w postaci nieaktywnych metabolitów, przede wszystkim z kałem (ok. 61% dawki), a w mniejszym stopniu z moczem (ok. 36% dawki).
Wskazania
Tadalafil Aurovitas - Leczenie zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Aby tadalafil działał skutecznie w leczeniu zaburzeń erekcji, konieczna jest stymulacja seksualna. Ponadto tabl. powl. 5 mg: leczenie objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego u dorosłych mężczyzn. Preparat nie jest przeznaczony do stosowania u kobiet.
Przeciwwskazania
Tadalafil Aurovitas - Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Jednoczesne stosowanie organicznych azotanów w jakiejkolwiek postaci (tadalafil nasila hipotensyjne działanie azotanów; uważa się, że jest to wynikiem skojarzonego działania azotanów i tadalafilu na szlak tlenek azotu/cGMP). Mężczyźni z chorobami serca, u których nie jest wskazana aktywność seksualna (należy rozważyć potencjalne ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności serca związanych z aktywnością seksualną u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego). Pacjenci, którzy w ciągu ostatnich 90 dni przebyli zawał mięśnia sercowego. Pacjenci z niestabilną dławicą piersiową lub z bólami dławicowymi podczas stosunków płciowych. Pacjenci, u których w ciągu ostatnich 6 mies. występowała niewydolność serca, co najmniej 2 stopnia według klasyfikacji NYHA. Pacjenci z niekontrolowanymi arytmiami, niedociśnieniem (<90/50 mm Hg) lub niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym. Pacjenci, którzy w ciągu ostatnich 6 mies. przebyli udar. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów, którzy utracili wzrok w jednym oku w wyniku nietętniczej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION) niezależnie od tego, czy miało to związek, czy nie miało związku z wcześniejszą ekspozycją na inhibitor PDE5. Jednoczesne stosowanie leków pobudzających cyklazę guanylową, takich jak riocyguat (ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego).
Dawkowanie
Tadalafil Aurovitas - Doustnie. Dorośli.
Zaburzenia erekcji: 10 mg, przyjmowane przynajmniej 30 min przed planowaną aktywnością seksualną, niezależnie od posiłków. U pacjentów, u których dawka 10 mg nie powoduje odpowiedniego efektu, można zastosować dawkę 20 mg. Maksymalna częstość przyjmowania leku wynosi raz na dobę. Nie zaleca się stałego, codziennego przyjmowania leku w schemacie raz na dobę, zgodnie z wyborem pacjenta i oceną lekarza; u tych pacjentów zalecaną dawką jest 5 mg raz na dobę, przyjmowane w przybliżeniu o tej samej porze dnia. W zależności od tolerancji leku przez pacjenta dawkę można zmniejszyć do 2,5 mg raz na dobę. Należy okresowo oceniać celowość stałego przyjmowania leku w schemacie raz na dobę.
Łagodny rozrost gruczołu krokowego: 5 mg przyjmowane w przybliżeniu o tej samej porze każdego dnia, w czasie posiłku lub między posiłkami. U dorosłych mężczyzn leczonych jednocześnie z powodu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz zaburzeń erekcji zalecana dawka to 5 mg przyjmowane o tej samej porze każdego dnia. U pacjentów leczonych z powodu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, którzy źle tolerują tadalafil w dawce 5 mg należy rozważyć alternatywną terapię, ponieważ nie wykazano skuteczności tadalafilu w dawce 2,5 mg w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.
Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku lub pacjentów chorych na cukrzycę nie jest konieczne dostosowanie dawkowania. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawkowania. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek maksymalna zalecana dawka przyjmowana w razie potrzeby wynosi 10 mg. Pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie zaleca się stosowania tadalafilu w schemacie raz na dobę w leczeniu zaburzeń erekcji lub łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w razie potrzeby zalecaną dawką jest 10 mg, przyjmowane przed planowaną aktywnością seksualną, niezależnie od posiłków. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C w skali Child-Pugh) należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka (brak badań dotyczących stosowania tadalafilu w dawkach >10 mg oraz w schemacie raz na dobę w tej grupie pacjentów).
Interakcje z innymi lekami
Tadalafil Aurovitas - Tadalafil jest metabolizowany głównie przez CYP3A4. Selektywny inhibitor izoenzymu CYP3A4- ketokonazol (w dawce 200 mg/dobę) zwiększał ekspozycję (AUC) na tadalafil (10 mg) 2-krotnie, a C
max tadalafilu o 15% w porównaniu z wartościami AUC i C
max po podaniu samego tadalafilu w dawce 10 mg. Ketokonazol (w dawce 400 mg/dobę) zwiększał ekspozycję (AUC) na tadalafil (20 mg) 4-krotnie, a C
max o 22%. Inhibitor proteazy - rytonawir (w dawce 200 mg 2 razy/dobę), który jest inhibitorem CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2D6, zwiększał 2-krotnie ekspozycję (AUC) na tadalafil (20 mg) i nie powodował zmian C
max. Ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia tadalafilu w osoczu, należy zachować ostrożność w skojarzeniu z innymi inhibitorami proteazy, jak sakwinawir, oraz innymi inhibitorami CYP3A4, jak erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol i sok grejpfrutowy. Istnieje możliwość wystąpienia interakcji z innymi lekami na skutek hamowania nośników. Ryfampicyna, zmniejsza AUC tadalafilu o 88%, w porównaniu z wartością AUC tadalafilu podanego osobno w dawce 10 mg (ryzyko zmniejszenia skuteczności tadalafilu). Induktory CYP3A4, takie jak fenobarbital, fenytoina czy karbamezepina, mogą również powodować zmniejszenie stężenia tadalafilu w osoczu krwi. Tadalafil nasila hipotensyjne działanie azotanów. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących organiczne azotany w jakiejkolwiek postaci. Jeżeli ze względów medycznych w sytuacjach zagrażających życiu konieczne jest zastosowanie azotanów, można je podać dopiero po upływie 48 h po zażyciu tadalafilu w jakiejkolwiek dawce (2,5 mg–20 mg). W takich przypadkach azotany należy podawać pod ścisłym nadzorem lekarskim i monitorować czynność układu krążenia. Jednoczesne stosowanie doksazosyny (w dawce 4 mg i 8 mg na dobę) i tadalafilu (w dawce 5 mg na dobę i w dawce 20 mg podanej jednorazowo) istotnie nasila działanie hipotensyjne leku blokującego receptory α-adrenergiczne. To działanie utrzymuje się co najmniej 12 h i mogą mu towarzyszyć objawy, w tym omdlenia; nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków. Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania tadalafilu u pacjentów przyjmujących jakiekolwiek leki blokujące receptory α-adrenergiczne, a zwłaszcza u osób w podeszłym wieku; leczenie należy rozpocząć od najmniejszej dawki i stopniowo ją dostosowywać. U pacjentów otrzymujących jednocześnie leki przeciwnadciśnieniowe, tadalafil w dawce 20 mg może spowodować obniżenie ciśnienia krwi, które zazwyczaj (z wyjątkiem leków blokujących receptory α-adrenergiczne: zmiany ciśnienia tętniczego zależą od stopnia w jakim ciśnienie kontrolowane jest przez leki; przy dobrze kontrolowanym ciśnieniu zmiany ciśnienia są minimalne) jest niewielkie i prawdopodobnie bez znaczenia klinicznego. Tadalafil (w dawce 10 mg, z wyjątkiem badań z zastosowaniem leków blokujących receptory angiotensyny II i amlodypiny, w których podawano dawkę 20 mg) nie wykazywał istotnych klinicznie interakcji z: lekami blokującymi kanały wapniowe (amlodypina), inhibitorami konwertazy angiotensyny - ACE (enalapril), lekami blokującymi receptory β-adrenergiczne (metoprolol), tiazydowymi lekami moczopędnymi (bendrofluazyd) i lekami blokującymi receptory angiotensyny II (różne rodzaje i dawki leków stosowanych w monoterapii i w terapii skojarzonej z tiazydami, lekami blokującymi kanały wapniowe, lekami blokującymi receptory β-adrenergiczne i (lub) lekami blokującymi receptory α-adrenergiczne). Ze zwględu na nasilone działanie hipotensyjne, jednoczesne stosowanie riocyguatu i inhibitorów PDE5, w tym tadalafilu, jest przeciwwskazane. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania tadalafilu i inhibitorów 5-alfa-reduktazy (brak badań). Jednoczesne podawanie tadalafilu w dawce 10 mg jednocześnie z teofiliną (nieselektywnym inhibitorem fosfodiesterazy), nie wykazano interakcji farmakokinetycznej, jednak może wsytąpić zwiększenie częstości akcji serca. Tadalafil zwiększa dostępność biologiczną etynyloestradiolu podanego doustnie; podobnego zwiększenia dostępności biologicznej można się spodziewać w przypadku doustnego podania terbutaliny. Jednoczesne stosowanie tadalafilu (10 mg lub 20 mg) nie wpływało na stężenie alkoholu we krwi, lek nie nasilał wpływu alkoholu na funkcje poznawcze. Tadalafil nie powoduje hamowania ani indukcji aktywności izoenzymów CYP450, w tym CYP3A4, CYP1A2, CYP2D6, CYP2E1, CYP2C9 i CYP2C19. Tadalafil (w dawce 10 mg i 20 mg) nie wykazywał klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję (AUC) S-warfaryny i R-warfaryny (substraty CYP2C9); tadalafil nie wpływa także na spowodowane przez warfarynę zmiany czasu protrombinowego. Tadalafil (w dawce 10 mg i 20 mg) nie zwiększa spowodowanego przez kwas acetylosalicylowy wydłużenia czasu krwawienia.
Ciąża
Tadalafil Aurovitas - Tadalafil nie jest przeznaczony do stosowania przez kobiety. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka/płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy, jednak należy unikać stosowania leku podczas ciąży. Tadalafil przenikał do mleka samic karmiących. Nie można wykluczyć zagrożenia dla karmionego piersią dziecka. Leku nie należy stosować podczas karmienia piersią. Działania obserwowane u psów mogą wskazywać na zaburzenia płodności. Dwa późniejsze badania wykazały, że takie działanie jest mało prawdopodobne u ludzi, ale obserwowano zmniejszenie stężenia plemników u niektórych mężczyzn.
Skutki uboczne
Tadalafil Aurovitas - Często: ból głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy, przekrwienie błony śluzowej nosa, niestrawność, ból pleców, ból mięśni, ból kończyn. Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości, zawroty głowy, niewyraźne widzenie, dolegliwości opisywane jako ból oczu, szum w uszach pochodzenia błędnikowego, częstoskurcz, kołotanie serca, niedociśnienie tętnicze (częściej u pacjentów stosującym leki przeciwnadciśnieniowe), nadciśnienie tętnicze, duszność, krwawienie z nosa, ból brzucha, wymioty, nudności, choroba refluksowa przełyku, wysypka, krwiomocz, przedłużony czas trwania wzwodu, ból w klatce piersiowej, obrzęki obwodowe, zmęczenie. Rzadko: obrzęk naczynioruchowy, udar (w tym incydenty krwotoczne), omdlenie, przemijające napady niedokrwienne (TIA), migrena, napady drgawek, przemijająca amnezja, ubytki pola widzenia, obrzęk powiek, przekrwienie spojówek, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego (NAION), okluzja naczyń siatkówki, nagła głuchota, zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca, pokrzywka, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, nadmierna potliwość, priapizm, krwotok z prącia, krew w nasieniu, obrzęk twarzy, nagłe zgony sercowe. Częstość występowania nieprawidłowości w zapisie EKG, głównie bradykardii zatokowej była nieznacznie większa u pacjentów stosujących tadalafil raz na dobę w porównaniu z grupą placebo. Większość nieprawidłowości w zapisie EKG nie była związana z występowaniem działań niepożądanych. W badaniach klinicznych, w których stosowano tadalafil przyjmowany w razie potrzeby w leczeniu zaburzeń erekcji, biegunkę zgłaszano częściej u pacjentów w wieku>65 lat. W badaniach klinicznych, w których stosowano tadalafil w dawce 5 mg raz na dobę w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, zawroty głowy oraz biegunkę zgłaszano częściej u pacjentów w wieku >75 lat.
Środki ostrożności
Tadalafil Aurovitas - Przed zastosowaniem leczenia należy: przeprowadzić wywiad chorobowy i wykonać badania fizykalne, aby rozpoznać u pacjenta zaburzenie erekcji lub łagodny rozrost gruczołu krokowego i określić jego potencjalne przyczyny; ze względu na ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności serca związane z aktywnością seksualną, lekarz powinien ocenić stan układu sercowo-naczyniowego pacjenta (tadalafil ma właściwości rozszerzające naczynia krwionośne i powoduje łagodne i przemijające obniżenie ciśnienia krwi, może nasilać działanie hipotensyjne azotanów); we wskazaniu - leczenie łagodnego rozrostu gruczołu krokowego - należy przeprowadzić badania, aby wykluczyć obecność raka gruczołu krokowego i dokładnie ocenić wydolność krążeniową pacjenta. Zgłaszano ciężkie działania niepożądane ze strony układu krążenia, takie jak: zawał mięśnia sercowego, nagłe zgony sercowe, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca, udar, przemijające napady niedokrwienne (TIA), bóle w klatce piersiowej, kołatanie serca i częstoskurcz. U pacjentów przyjmujących jednocześnie leki przeciwnadciśnieniowe, tadalafil może spowodować zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi; przed rozpoczęciem przyjmowania tadalafilu w schemacie raz na dobę należy przeprowadzić ocenę kliniczną i rozważyć dostosowanie dawki leków przeciwnadciśnieniowych. U pacjentów przyjmujących leki blokujące receptory alfa1-adrenergiczne, jednoczesne podanie tadalafilu może u niektórych z nich doprowadzić do niedociśnienia tętniczego; nie zaleca się jednoczesnego stosowania tadalafilu i doksazosyny. W związku z przyjmowaniem leku i innych inhibitorów PDE5 zgłaszano zaburzenia widzenia, w tym centralną surowiczą chorioretinopatię (CSCR) i przypadki nietętniczej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION). W większości przypadków CSCR ustąpiło samoistnie po odstawieniu tadalafilu. W odniesieniu do NAION, analizy danych z badań obserwacyjnych wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia ostrej nietętniczej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego u mężczyzn z zaburzeniami erekcji po zastosowaniu tadalafilu lub innych inhibitorów PDE5. Pacjentowi należy zalecić, aby w przypadku wystąpienia nagłych zaburzeń widzenia, zaburzenia ostrości wzroku i (lub) zniekształcenia obrazu, przerwał przyjmowanie leku i niezwłocznie skonsultował się z lekarzem. Zgłaszano przypadki nagłej utraty słuchu; w przypadku nagłego pogorszenia lub utraty słuchu należy przerwać przyjmowanie leku i natychmiast skonsultować się z lekarzem. Ze względu na brak badań, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub niewydolnością wątroby, przed zastosowaniem leczenia należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka. W przypadku, gdy erekcja utrzymuje się przez ≥4 h należy natychmiast zwrócić się po pomoc lekarską. W przypadku niepodjęcia natychmiastowego leczenia priapizmu, może dojść do uszkodzenia tkanek członka i trwałej utraty potencji. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z anatomicznymi zniekształceniami członka (np. wygięcie, zwłóknienie ciał jamistych lub choroba Peyroniego), lub u pacjentów ze schorzeniami mogącymi predysponować do wystąpienia priapizmu (np. niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, szpiczak mnogi, białaczka). Podczas jednoczesnego stosowania tadalafilu i silnych inhibitorów CYP3A4 (rytonawir, sakwinawir, ketokonazol, itrakonazol i erytromycynę) obserwowano zwiększoną ekspozycję (AUC) na tadalafil, należy zachować ostrożność. Nie należy stosować tadanafilu z innymi inhibitorami PDE5 lub innymi metodami leczenia zaburzeń erekcji. Lek zawiera laktozę, pacjenci, z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego leku. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabl., to znaczy preparat uznaje się za „wolny od sodu”.
Producent
Aurovitas Pharma Polska