Duloksetyna

Ta podstrona zbiera leki zawierające duloksetynę jako jedyną substancję czynną, w postaci kapsułek i tabletek dojelitowych. Wszystkie wydawane są na receptę. Duloksetyna należy do leków na depresję, ale w tej kategorii zajmuje osobne miejsce: oprócz depresji i zaburzeń lękowych ma wskazanie w leczeniu bólu neuropatycznego. Poniżej wyjaśniamy, z czego to wynika.

 

Duloksetyna - co to jest?

Duloksetyna jest inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, w skrócie SNRI. To istotna różnica wobec leków z grupy SSRI, takich jak sertralina: duloksetyna działa na dwa przekaźniki, a nie na jeden. Słabo hamuje też wychwyt dopaminy i nie wykazuje istotnego powinowactwa do receptorów histaminowych, dopaminergicznych, cholinergicznych i adrenergicznych.

Z działania na noradrenalinę wynika druga właściwość duloksetyny - przeciwbólowa. Ulotki opisują mechanizm tak: duloksetyna wzmaga aktywność zstępujących szlaków hamowania bólu w ośrodkowym układzie nerwowym. To nie jest działanie przeciwbólowe w rozumieniu leku przeciwzapalnego - chodzi o zmianę sposobu, w jaki układ nerwowy przewodzi i wygasza sygnał bólowy.

Ulotki podają też konkretne czasy, po których można oczekiwać poprawy. W depresji i zaburzeniach lękowych lek zaczyna działać u większości osób w ciągu dwóch tygodni od rozpoczęcia leczenia. W bólu w neuropatii cukrzycowej u wielu osób działa już w pierwszym tygodniu.

 

Duloksetyna - na co się stosuje?

Ulotki wskazują trzy obszary, wszystkie u osób dorosłych.

• Duże zaburzenia depresyjne, czyli depresja.
• Ból w obwodowej neuropatii cukrzycowej. Ulotka Cymbalty opisuje go jako palący, przeszywający, kłujący, rwący lub porównywany do porażenia prądem; w zajętej części ciała może wystąpić utrata czucia albo odwrotnie - nadwrażliwość, w której nacisk wywołuje ból.
• Zaburzenia lękowe uogólnione, czyli przewlekłe uczucie lęku lub nerwowości.

Dawkowanie różni się między wskazaniami: w depresji i bólu neuropatycznym zwykle 60 mg raz na dobę, w zaburzeniach lękowych zwykle 30 mg na początek, zwiększane do 60 mg, a przy potrzebie nawet do 120 mg. Konkretną dawkę ustala lekarz.

 

Duloksetyna - przeciwwskazania

Lista przeciwwskazań duloksetyny jest nietypowo konkretna - obok nadwrażliwości wymienia nazwane leki i nazwane stany.

• Nieselektywne, nieodwracalne inhibitory MAO - ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Ulotki podają odstępy: duloksetyny nie wolno stosować przez co najmniej 14 dni po odstawieniu inhibitora MAO, a przed rozpoczęciem inhibitora MAO musi upłynąć co najmniej 5 dni od odstawienia duloksetyny.
• Fluwoksamina, cyprofloksacyna i enoksacyna - silne inhibitory enzymu CYP1A2. Połączenie zwiększa stężenie duloksetyny we krwi; w przypadku fluwoksaminy ulotka podaje sześciokrotny wzrost ekspozycji.
• Choroba wątroby powodująca zaburzenia jej czynności.
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek - klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min.
• Niekontrolowane nadciśnienie tętnicze - rozpoczynanie leczenia jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego.

 

Duloksetyna - skutki uboczne

Bardzo często, czyli u więcej niż 1 na 10 osób, występują ból głowy, senność, nudności i suchość w jamie ustnej.

Często, u mniej niż 1 na 10 osób, pojawiają się zmniejszenie apetytu i masy ciała, bezsenność, pobudzenie i lęk, zmniejszenie libido oraz zaburzenia orgazmu i erekcji, zawroty głowy, drżenie, parestezje, szumy w uszach - także po zakończeniu leczenia - kołatanie serca, zwiększenie ciśnienia tętniczego, zaparcia lub biegunka, zwiększona potliwość, kurcze mięśni oraz upadki, częstsze u osób po 65. roku życia.

Wśród działań niezbyt częstych ulotki wymieniają osobno trzy, o których warto wiedzieć: myśli samobójcze podczas leczenia lub wkrótce po jego zakończeniu, hiperglikemię zgłaszaną głównie u osób z cukrzycą oraz akatyzję, czyli uczucie silnego niepokoju z niemożnością spokojnego siedzenia. Dalej pojawiają się omdlenia i niedociśnienie po zmianie pozycji - szczególnie w początkowym okresie leczenia - zapalenie wątroby, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i ostre uszkodzenie wątroby.

Jeśli pojawią się myśli samobójcze lub myśli o samouszkodzeniu, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem albo zgłosić się do szpitala. To dotyczy także okresu bezpośrednio po zakończeniu leczenia.

Objawy wymagające natychmiastowego kontaktu to również zespół serotoninowy - gorączka z przyspieszonym tętnem, nadmierne pocenie, sztywność lub drżenie mięśni, dezorientacja i skrajne pobudzenie.

 

Duloksetyna - a alkohol

Ulotki nie zakazują alkoholu wprost, ale wymieniają go w jednym zdaniu z lekami uspokajającymi: zalecają ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu duloksetyny z innymi substancjami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, w tym z alkoholem, benzodiazepinami, opioidowymi lekami przeciwbólowymi i lekami przeciwhistaminowymi o działaniu uspokajającym. Duloksetyna bardzo często powoduje senność, a alkohol to działanie nasila.

 

Duloksetyna - interakcje

• Leki serotoninergiczne - SSRI, inne SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, tryptany, tramadol, petydyna, buprenorfina, tryptofan i preparaty z zielem dziurawca. Ryzyko zespołu serotoninowego.
• Linezolid - ten antybiotyk jest odwracalnym inhibitorem MAO i nie należy go stosować u osób leczonych duloksetyną. Nie zaleca się też moklobemidu.
• Silne inhibitory CYP1A2 - przeciwwskazanie opisane wyżej.
• Leki metabolizowane przez CYP2D6 - duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem tego enzymu, więc może zwiększać ich stężenie.
• Leki wpływające na krzepnięcie - ulotki wymieniają zwiększoną tendencję do siniaków i krwawień, w tym z nosa i z przewodu pokarmowego.

Pokarm nieznacznie zmniejsza wchłanianie duloksetyny, ale ulotki uznają tę zmianę za nieistotną klinicznie - kapsułkę można przyjmować z posiłkiem lub bez.

 

Duloksetyna - w jakich lekach występuje?

Zestawienie poniżej obejmuje preparaty z duloksetyną wraz z dawkami i postaciami. Wszystkie wydawane są wyłącznie na receptę. Podstrona należy do grupy innych leków przeciwdepresyjnych, w której znajdziesz także bupropion.

 

Duloksetyna - recepta online

Duloksetyna wymaga prowadzenia przez lekarza. Dawkę ustala się indywidualnie, zależnie od wskazania, a przed rozpoczęciem leczenia trzeba sprawdzić ciśnienie tętnicze oraz czynność wątroby i nerek - to nie formalność, lecz warunki wynikające wprost z listy przeciwwskazań. Leczenia nie przerywa się samodzielnie; o jego zakończeniu i tempie zmniejszania dawki decyduje lekarz.

Jeśli masz już ustalone leczenie i potrzebujesz jego kontynuacji, w Dimedic ocena odbywa się online: wybierasz lek, wypełniasz ankietę medyczną, a lekarz sprawdza, czy przedłużenie recepty jest uzasadnione, biorąc pod uwagę między innymi pozostałe przyjmowane leki. Przy pozytywnej ocenie e-recepta trafia do Ciebie SMS-em lub e-mailem. Jeśli objawy się nasilają albo leczenie dopiero się zaczyna, właściwym krokiem jest kontakt z lekarzem prowadzącym.