Eztom

Spis treści:
1. Eztom - działanie
2. Eztom - wskazania
3. Eztom - przeciwwskazania
4. Eztom - dawkowanie
5. Eztom - interakcje z innymi lekami
6. Eztom - ciąża
7. Eztom - skutki uboczne
8. Eztom - środki ostrożności
9. Eztom - producent

Działanie

Eztom - Lek jest glikokortykosteroidem o silnym działaniu, który należy do grupy III. Furoinian mometazonu wykazuje znaczące działanie przeciwzapalne i znaczące działanie przeciwświądowe w standardowych modelach zwierzęcych stosowanych do prognozowania działania. Po zastosowaniu miejscowym wchłanianie ogólnoustrojowe monometazonu furoinianu w postaci 0,1% kremu jest niewielkie, stanowi około 0,4% dawki stosowanej u ludzi, a większość dawki jest wydalona wciągu 72 h po zastosowaniu.

Wskazania

Eztom - Leczenie stanów zapalnych i świądu skóry w łuszczycy (z wyjątkiem rozległej łuszczycy plackowatej) i w atopowym zapaleniu skóry u dorosłych i dzieci w wieku od 2 do 18 lat.

Przeciwwskazania

Eztom - Nadwrażliwość na substancję czynną, inne glikortykosteroidy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Trądzik różowaty. Trądzik pospolity. Zanik skóry. Zapalenie skóry wokół ust. Świąd okolicy odbytu i narządów płciowych. Pieluszkowe zapalenie skóry. Zakażenia bakteryjne (np. liszajec i ropne zapalenie skóry), wirusowe (np. opryszczka zwykła, półpasiec i ospa wietrzna, brodawki zwykłe, kłykciny kończyste, mięczak zakaźny), pasożytnicze lub grzybicze skóry (np. drożdzaki lub zakażenia wywołane przez dermatofity). Przeciwwskazane jest stosowanie preparatu na zmiany skórne w ospie wietrznej, gruźlicy, kile oraz na odczyny poszczepienne, rany lub na owrzodzenia skóry.

Dawkowanie

Eztom - Zewnętrznie, na skórę. Dorośli i dzieci w wieku od 2 do 18 lat: cienką warstwę kremu należy nakładać na zmienioną chorobowo skórę raz na dobę. Nie należy stosować kremu u dzieci w wieku poniżej 2 lat, ponieważ bezpieczeństwo stosowania i skuteczność nie zostały ustalone. Sposób podania. Jednokrotne pobranie kremu opuszkiem palca (ilość kremu nałożona od czubka opuszka palca wskazującego osoby dorosłej do pierwszego zgięcia pod opuszkiem) wystarcza na pokrycie skóry o powierzchni równej powierzchni dwóch dłoni osoby dorosłej. Stosowanie glikokortykosteroidów miejscowo u dzieci lub na skórę twarzy, należy ograniczyć do najmniejszej skutecznej ilości, zgodnej ze schematem leczenia a leczenie nie powinno trwać dłużej niż 5 dni.

Interakcje z innymi lekami

Eztom - Wykazano, że jednoczesne podawanie leków hamujących CYP3A (np. kobicystat, rytonawir, itrakonazol) hamuje metabolizm kortykosteroidów, co prowadzi do zwiększonej ekspozycji ogólnoustrojowej. Zakres, w jakim ta interakcja jest istotna klinicznie, zależy między innymi od dawki kortykosteroidu i siły działania inhibitora CYP3A.

Ciąża

Eztom - Lek należy stosować u kobiet w ciąży tylko jeśli korzyści z leczenia uzasadniają możliwe ryzyko dla matki i płodu. Należy unikać stosowania na duże powierzchnie skóry lub przez długi okres czasu. Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania podczas ciąży u ludzi. U zwierząt po miejscowym stosowaniu glikokortykosteroidów u ciężarnych samic obserwowano zaburzenia rozwoju płodu, w tym rozszczepienie podniebienia i opóźnienie wewnątrzmacicznego wzrostu płodu. Brak odpowiednich i właściwie kontrolowanych badań mometazonu furoinianu u kobiet w ciąży i w związku z tym ryzyko wad płodu u ludzi jest nieznane. Jednak, podobnie jak w przypadku wszystkich innych miejscowo stosowanych glikokortykosteroidów, należy wziąć pod uwagę ryzyko ograniczenia wzrostu płodu, w wyniku przenikania glikokortykosteroidów przez barierę łożyska. Dlatego istnieje niewielkie ryzyko wad płodu u ludzi. Nie wiadomo, czy miejscowe stosowanie glikokortykosteroidów może przyczynić się do ogólnoustrojowego wchłaniania wystarczającego do uzyskania wykrywalnych stężeń leku w mleku kobiecym. Lek stosować u matek karmiących piersią tylko po wnikliwej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Karmienie piersią należy przerwać, jeśli wskazane jest zastosowanie większych dawek lub długotrwałe leczenie.

Skutki uboczne

Eztom - Bardzo rzadko: zapalenie mieszków włosowych, uczucie pieczenia, świąd. Częstość nieznana: zakażenia, czyrak, parestezje, kontaktowe zapalenie skóry, niedobór barwnika skóry, nadmierne owłosienie, rozstępy, zmiany podobne do trądziku, zanik skóry, reakcje z odstawienia - zaczerwienienie skóry, które może rozciągać się poza pierwotny obszar leczenia, uczucie pieczenia lub kłucia, swędzenie, łuszczenie się skóry, sączące się krosty, ból w miejscu stosowania, reakcje w miejscu stosowania, nieostre widzenie. Podczas miejscowego stosowania glikokortykosteroidów niezbyt często zgłaszano następujące działania niepożądane występujące miejscowo: suchość skóry, podrażnienie, zapalenie skóry wokół ust, macerację skóry, potówki i teleangiektazje. U dzieci i młodzieży, ze względu na większy niż u dorosłych stosunek powierzchni ciała do masy ciała, istnieje większe prawdopodobieństwo zahamowania czynności osi podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy i wystąpienia zespołu Cushinga po zastosowaniu glikokortykosteroidów miejscowo. Długotrwałe stosowanie glikokortykosteroidów może zaburzać wzrost i rozwój dzieci.

Środki ostrożności

Eztom - Jeśli po zastosowaniu preparatu wystąpi podrażnienie skóry lub uczulenie,należy przerwać stosowanie kremu i zastosować odpowiednie leczenie. Jeśli wystąpi zakażenie, należy zastosować odpowiednie leczenie przeciwgrzybicze lub przeciwbakteryjne. Jeżeli w krótkim czasie nie nastąpi poprawa, należy przerwać stosowanie glikokortykosteroidu do czasu wyleczenia zakażenia. W wyniku ogólnoustrojowego wchłaniania glikortykosteroidów stosowanych miejscowo może wystąpić odwracalne zahamowanie czynności osi podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy oraz możliwy niedobór glikokortykosteroidów po przerwaniu leczenia. U niektórych pacjentów, w wyniku ogólnoustrojowego wchłaniania glikokortykosteroidów stosowanych miejscowo, mogą wystąpić objawy zespołu Cushinga, hiperglikemii i cukromocz. Pacjentów stosujących glikokortykosteroidy miejscowo na dużą powierzchnię skóry lub pod opatrunek okluzyjny należy regularnie monitorować w kierunku zahamowania czynności osi podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy. Działania niepożądane, które zgłaszano po stosowaniu glikokortykosteroidów podawanych ogólnoustrojowo, w tym zahamowanie czynności kory nadnerczy, mogą wystąpić po glikokortykosteroidach stosowanych miejscowo, szczególnie u noworodków i dzieci. U dzieci i młodzieży, ze względu na większy stosunek powierzchni ciała do masy ciała, istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia ogólnoustrojowych objawów toksyczności po zastosowaniu dawek podobnych do tych stosowanych u pacjentów dorosłych. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci w wieku poniżej 2 lat, gdyż nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności w tej grupie wiekowej. Miejscowe i ogólnoustrojowe objawy toksyczności występują często, szczególnie podczas długotrwałego stosowania na duże powierzchnie uszkodzonej skóry, w fałdach skórnych lub pod opatrunek okluzyjny z folii polietylenowej. Nie należy stosować opatrunku okluzyjnego, jeśli krem stosowany jest u dzieci lub na skórę twarzy. Jeśli krem stosuje się na skórę twarzy, to nie należy go stosować dłużej niż 5 dni i nie należy stosować go pod opatrunek okluzyjny. U wszystkich pacjentów bez względu na wiek, należy unikać stosowania kremu przez dłuższy czas. Miejscowe stosowanie glikokortykosteroidów może być szkodliwe u pacjentów z łuszczycą ze względu na możliwy nawrót choroby, tzw. efekt „z odbicia” w wyniku pojawienia się tolerancji na lek, ryzyko uogólnionej łuszczycy krostkowej i ryzyko miejscowej lub ogólnoustrojowej toksyczności, spowodowanej naruszeniem bariery ochronnej skóry. Ważne jest, aby u pacjenta z łuszczycą stosować maść pod ścisłą kontrolą. Tak jak w przypadku innych silnie działających glikokortykosteroidów stosowanych miejscowo, należy unikać nagłego przerwania leczenia. Długotrwałe nieprzerwane lub niewłaściwe miejscowe stosowanie steroidów może skutkować pojawieniem się nawrotów choroby po zaprzestaniu leczenia (zespół odstawienia steroidów do stosowania miejscowego). Mogą rozwinąć się ciężkie objawy nawrotu choroby, w postaci zapalenia skóry z nasilonym zaczerwienieniem, kłującym bólem i pieczeniem, które mogą rozciągnąć się poza początkowy obszar leczenia. Pojawienie się tych objawów jest bardziej prawdopodobne, gdy leczy się delikatne miejsca skóry, takie jak twarz i miejsca zgięcia. W przypadku nawrotu choroby w ciągu kilku dni lub tygodni po skutecznym leczeniu należy podejrzewać, że wystąpiła reakcja z odstawienia. Należy zachować ostrożność podczas ponownej aplikacji i w takich przypadkach zalecana jest specjalistyczna porada lekarska lub należy rozważyć inne opcje leczenia. Można temu zapobiec poprzez stopniowe zmniejszanie dawki, np. zwiększając odstępy pomiędzy kolejnymi aplikacjami maści przed przerwaniem leczenia. Po zastosowaniu miejscowym glikokortykosteroidów, w wyniku ogólnoustrojowego wchłaniania, może wystąpić hiperglikemia i cukromocz. Glikokortykosteroidy mogą zmienić wygląd niektórych zmian chorobowych, co może utrudnić właściwe rozpoznanie oraz opóźnić gojenie. Zaburzenia widzenia. W wyniku ogólnoustrojowego i miejscowego stosowania kortykosteroidów mogą wystąpić zaburzenia widzenia. Jeżeli u pacjenta wystąpią takie objawy, jak nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy rozważyć skierowanie go do okulisty w celu ustalenia możliwych przyczyn, do których może należeć zaćma, jaskra lub rzadkie choroby, takie jak centralna chorioretinopatia surowicza (CSCR), którą notowano po ogólnoustrojowym i miejscowym stosowaniu kortykosteroidów. Lek podawany miejscowo nie jest przeznaczony do leczenia okulistycznego, w tym również do stosowania w okolicy powiek, ze względu na bardzo rzadkie ryzyko jaskry prostej lub zaćmy podtorebkowej.

Producent

Glenmark Pharmaceuticals