Wybierz lek lub konsultację
Wypełnij formularz medyczny
Płatność
Wystawienie recepty i wysyłka

Champix

Champix, 1 mg, tabletki powlekane, 28 szt.
Liczba opakowań:
Kraj dostawy: Polska
Upoważniam Dimedic do zarezerwowania leku i realizacji w moim imieniu recepty w aptece.
Wybieram receptę do samodzielnej realizacji w dowolnej aptece na terenie UE (także w Polsce)
184,99 zł
/ Opakowanie
+
59,99 zł
Konsultacja
Champix - Wareniclinum
- zastosowanie i działanie

Substancja czynna:

Wareniclinum

Skład:

 1 tabletka zawiera 1mg warenikliny w postaci winianu. W opakowaniu znajduje się 28 tabletek powlekanych.

Działanie:

Preparat stosowany w leczeniu uzależnienia od nikotyny. Skuteczność leku wynika z częściowego działania agonistycznego na receptor nikotynowy α4β2 - wiązanie leku z tym receptorem wywołuje efekt wystarczający do zmniejszenia objawów głodu nikotynowego i objawów abstynencyjnych (działanie agonistyczne). Dodatkowo preparat zmniejsza "efekt nagrody" i "efekt wzmocnienia" powodowane przez palenie wskutek zahamowania wiązania nikotyny przez receptory α4β2 (działanie antagonistyczne). Po podaniu doustnym wchłania się praktycznie całkowicie, a dostępność układowa jest bardzo wysoka. Maksymalne stężenie jest osiągane po 3-4 h. Lek ulega dystrybucji do tkanek, w tym do mózgu. Stopień wiązania z białkami jest niski (≤20%). Lek w niewielkim stopniu ulega metabolizmowi - 92% leku wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej. T0,5 wynosi ok. 24 h.

Wskazania:

Lek stosowany w odzwyczajaniu się od palenia tytoniu u dorosłych.

Przeciwwskazania:

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

środki ostrożności:

Zmiany fizjologiczne dokonujące się wskutek zaprzestania palenia tytoniu osiągniętego wskutek stosowania preparatu lub bez jego stosowania mogą zmieniać farmakokinetykę lub farmakodynamikę niektórych leków, w konsekwencji konieczne może być zmodyfikowanie ich dawkowania (dotyczy to przykładowo teofiliny, warfaryny i insuliny). Ponieważ palenie tytoniu powoduje indukcję CYP1A2, zaprzestanie palenia może prowadzić do zwiększenia stężenia w osoczu substratów tego izoenzymu. Po wprowadzeniu leku do obrotu wśród pacjentów próbujących zaprzestać palenia za pomocą preparatu zgłaszano zmiany w zachowaniu lub myśleniu, lęk, psychozy, zmiany nastroju, zachowania agresywne, depresję, w tym, w rzadkich przypadkach, myśli samobójcze i próby samobójcze - lek należy niezwłocznie odstawić w przypadku zaobserwowania pobudzenia, obniżenia nastroju lub zmian w zachowaniu lub myśleniu będących źródłem obaw dla lekarza, pacjenta, rodziny lub opiekunów, lub jeśli u pacjenta wystąpią myśli lub zachowania samobójcze. W wielu przypadkach zgłaszanych po wprowadzeniu leku do obrotu donoszono o ustępowaniu objawów po przerwaniu przyjmowania warenikliny, choć w niektórych przypadkach objawy utrzymywały się. Dlatego należy stale obserwować pacjenta do momentu ustąpienia objawów. Obniżenie nastroju, rzadko obejmujące myśli samobójcze i próbę samobójczą, mogą być objawem odstawienia nikotyny. Ponadto zaprzestanie palenia z zastosowaniem farmakoterapii lub bez niej było powiązane z zaostrzeniem wcześniej istniejących chorób psychicznych (np. depresji). Pojawiły się początkowe zgłoszenia poważnych zdarzeń neuropsychiatrycznych. Analizy danych pochodzących z badań klinicznych nie wykazały zwiększonego ryzyka poważnych zdarzeń neuropsychiatrycznych związanych ze stosowaniem warenikliny w porównaniu do placebo. Ponadto niezależne badania obserwacyjne nie potwierdziły zwiększonego ryzyka poważnych zdarzeń neuropsychiatrycznych u pacjentów leczonych warenikliną w porównaniu do pacjentów, którym przepisano nikotynową terapię zastępczą (NTZ) lub bupropion. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z chorobą psychiczną w wywiadzie; pacjentom tym należy udzielić odpowiednich porad. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z napadami drgawkowymi w wywiadzie lub z innymi chorobami, które potencjalnie obniżają próg drgawkowy. W trakcie badania z udziałem pacjentów ze stabilną chorobą układu krążenia, zaobserwowano częstsze występowanie zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów stosujących wareniklinę. Pacjentów, którzy stosują preparat należy pouczyć, aby informowali swoich lekarzy o wystąpieniu nowych lub nasileniu istniejących zdarzeń sercowo-naczyniowych, i aby w razie wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych zawału mięśnia sercowego lub udaru niezwłocznie zgłosili się do oddziału pomocy medycznej. Pacjenci, u których występują objawy reakcji nadwrażliwości (w tym obrzęku naczynioruchowego) lub reakcje skórne powinni przerwać leczenie warenikliną i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Ciąża i laktacja:

Preparatu nie należy stosować w ciąży. Decyzja co do kontynuowania lub przerwania karmienia piersią, bądź kontynuowania lub przerwania leczenia preparatem powinna zostać podjęta po rozważeniu korzyści płynących z karmienia piersią dla dziecka i korzyści leczenia preparatem dla kobiety.

Działania niepożądane:

Działania niepożądane występują zwykle w pierwszym tygodniu leczenia, nasilenie tych działań jest zazwyczaj małe lub umiarkowane. U pacjentów leczonych dawką 1 mg 2 razy na dobę, którą stosowano po wstępnym okresie stopniowego zwiększania dawkowania, najczęstszym działaniem niepożądanym były nudności (28,6%), które pojawiały się we wczesnym okresie leczenia, ich nasilenie było małe lub umiarkowane i rzadko prowadziło do przerwania leczenia. Bardzo często: nudności, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, niezwykłe marzenia senne, bezsenność, ból głowy. Często: zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok przynosowych, zwiększenie masy ciała, zmniejszone łaknienie, zwiększone łaknienie, senność, zawroty głowy, zaburzenia smaku, duszność, kaszel, refluks żołądkowo-przełykowy, wymioty, zaparcia, biegunka, rozdęcie brzucha, ból brzucha, ból zębów, niestrawność, wzdęcia, suchość w jamie ustnej, wysypka, świąd, ból stawów, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, zmęczenie, nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby. Niezbyt często: zakażenia grzybicze, zakażenia wirusowe, reakcje paniczne, zaburzenia myślenia, niepokój psychoruchowy, zmiany nastroju, depresja, lęk, omamy, wzmożenie libido, osłabienie libido, napad padaczkowy, drżenie, ospałość, niedoczulica, zapalenie spojówek, ból oka, szum w uszach, dławica piersiowa, tachykardia, kołatanie serca, przyspieszenie akcji serca, zwiększenie ciśnienia tętniczego, uderzenia gorąca, zakażenie górnych dróg oddechowych, przekrwienie i obrzęk błony śluzowej układu oddechowego, dysfonia, alergiczny nieżyt nosa, podrażnienie gardła, przekrwienie i obrzęk błony śluzowej zatok przynosowych, zespół przewlekłego kaszlu związany z górnymi drogami oddechowymi, katar, obecność świeżej krwi w kale, zapalenie błony śluzowej żołądka, zmiany w rytmie i charakterze wypróżnień, odbijanie ze zwracaniem treści żołądkowej lub gazu, aftowe zapalenie jamy ustnej, ból dziąseł, rumień, trądzik, nadmierna potliwość, nocne poty, kurcze mięśni, bóle mięśniowo-szkieletowe klatki piersiowej, częstomocz, oddawanie moczu w nocy, nadmierne krwawienie menstruacyjne, dyskomfort w obrębie klatki piersiowej, choroba grypopodobna, gorączka, osłabienie, złe samopoczucie. Rzadko: zmniejszenie liczby płytek krwi, wzmożone pragnienie, dysforia, spowolnienie procesów myślowych, incydent sercowo-naczyniowy, wzmożone napięcie mięśniowe, dyzartria, zaburzenia koordynacji, osłabione czucie smaku, zaburzenia okołodobowego rytmu snu, mroczki, przebarwienie twardówek, rozszerzenie źrenic, światłowstręt, krótkowzroczność, nadmierne łzawienie, migotanie przedsionków, obniżenie odcinka ST w elektrokardiogramie, zmniejszenie amplitudy załamka T w elektrokardiogramie, ból krtani, chrapanie, wymioty krwawe, oddawanie nieprawidłowego stolca, nalot na języku, sztywność stawów, zapalenie chrząstek żebrowych, cukromocz, wielomocz, upławy, zaburzenia funkcji seksualnych, uczucie zimna, torbiel, nieprawidłowości w zakresie składu spermy, zwiększenie stężenia białka C-reaktywnego, zmniejszenie stężenia wapnia we krwi. Częstość nieznana: cukrzyca, hiperglikemia, myśli samobójcze, psychozy, agresja, zachowania anormalne, somnambulizm, zawał mięśnia sercowego, ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i rumień wielopostaciowy, obrzęk naczynioruchowy. Po odstawieniu preparatu obserwowano nasilenie drażliwości, naglącą potrzebę palenia tytoniu, stany depresyjne i (lub) bezsenność (objawy te dotyczyły do 3% pacjentów).

Interakcje:

Na podstawie charakterystyki warenikliny oraz dotychczasowego doświadczenia klinicznego można stwierdzić, że preparat nie wchodzi w żadne istotne z klinicznego punktu widzenia interakcje z innymi lekami. W przypadku jednoczesnego stosowania preparatu z wymienionymi niżej lekami nie zaleca się modyfikowania dawkowania żadnego z nich. Badania in vitro wskazały, że istnieje niskie prawdopodobieństwo wpływu warenikliny na farmakokinetykę związków chemicznych metabolizowanych głównie przez enzymy wchodzące w skład układu cytochromu P450, jest też mało prawdopodobne, aby substancje czynne wpływające na układ cytochromu P450 mogły wpływać na farmakokinetykę warenikliny. Jest również mało prawdopodobne, aby wareniklina w jakikolwiek sposób wpływała na substancje czynne, które usuwane są z organizmu na drodze wydzielania nerkowego (np. metformina). Wareniklina nie wpływa na farmakokinetykę metforminy. Metformina nie wpływa na farmakokinetykę warenikliny. Jednoczesne stosowanie cymetydyny i warenikliny zwiększa o 29% układową ekspozycję na wareniklinę z powodu zmniejszenia klirensu nerkowego warenikliny. W przypadku jednoczesnego stosowania warenikliny i cymetydyny u pacjentów z prawidłową czynnością nerek bądź lekkimi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie zaleca się modyfikowania dawkowania. Natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek należy unikać jednoczesnego stosowania cymetydyny i warenikliny. Wareniklina nie wpływa na farmakokinetykę digoksyny w stanie stacjonarnym. Wareniklina nie wpływa na farmakokinetykę warfaryny ani na czas protrombinowy (INR). Zaprzestanie palenia tytoniu może powodować zmiany w zakresie farmakokinetyki warfaryny. Dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące wszelkich potencjalnych interakcji między alkoholem i warenikliną. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki nasilenia odurzającego działania alkoholu u pacjentów leczonych warenikliną. Nie wykazano związku przyczynowo-skutkowego między tymi zdarzeniami a stosowaniem warenikliny. Wareniklina nie wpływa na farmakokinetykę bupropionu w stanie stacjonarnym. W przypadku, gdy u palaczy tytoniu przez 12 dni stosowano jednocześnie wareniklinę i nikotynową terapię zastępczą (NTZ) w postaci systemu transdermalnego stwierdzano statystycznie znamienne zmniejszenie średniej wartości skurczowego ciśnienia tętniczego (średnio o 2,6 mmHg) mierzonego w ostatnim dniu badania. W badaniu tym częstość występowania nudności, bólów głowy, wymiotów, zawrotów głowy, niestrawności i zmęczenia była większa w przypadku jednoczesnego stosowania warenikliny i NTZ aniżeli w przypadku stosowania samej NTZ. Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu w skojarzeniu z innymi lekami wspomagającymi zaprzestanie palenia.

Dawkowanie:

Doustnie. Dorośli. Pacjent powinien wyznaczyć sobie termin zaprzestania palenia tytoniu. Stosowanie preparatu należy rozpocząć 1-2 tyg. przed tym terminem. Lek należy stosować przez 12 tyg. Po zakończeniu trwającego tydzień okresu zwiększania dawki, prowadzonego wg poniższego schematu, zaleca się stosowanie leku w dawce 1 mg 2 razy na dobę. Dni 1-3 - 0,5 mg raz na dobę; dni 4-7 - 0,5 mg 2 razy na dobę; dzień 8. - zakończenie leczenia - 1 mg 2 razy na dobę. W przypadku pacjentów, którym udało się zaprzestać palenia tytoniu w ciągu 12 tyg., można rozważyć zastosowanie dodatkowo 12-tygodniowego okresu leczenia preparatem w dawce 1 mg 2 razy na dobę w celu utrzymania abstynencji. U pacjentów, którzy nie są w stanie lub nie chcą zaprzestać palenia tytoniu od razu, można zastosować stopniowe odzwyczajanie od palenia tytoniu z użyciem preparatu. Pacjenci powinni ograniczyć palenie tytoniu w trakcie pierwszych 12 tyg. leczenia i zaprzestać palenia tytoniu do zakończenia tego okresu. Następnie pacjenci powinni w dalszym ciągu przyjmować preparat przez dodatkowe 12 tyg., co daje łącznie 24 tyg. leczenia. Pacjenci zmotywowani do zerwania z nałogiem, którym nie udało się zaprzestać palenia tytoniu podczas poprzedniego leczenia z zastosowaniem preparatu albo powrócili do nałogu po leczeniu, mogą odnieść korzyści z kolejnej próby zaprzestania palenia tytoniu wspomaganej warenikliną. U pacjentów, którzy nie tolerują działań niepożądanych leku, można czasowo lub na stałe zmniejszyć dawkę leku do 0,5 mg 2 razy na dobę. Stosowanie leków wspomagających zaprzestanie palenia tytoniu jest skuteczniejsze u pacjentów zmotywowanych do zerwania z nałogiem, którym udziela się dodatkowych informacji i wsparcia. W leczeniu wspomagającym zaprzestanie palenia tytoniu, ryzyko powrotu do nałogu jest zwiększone w okresie bezpośrednio po zakończeniu leczenia. U pacjentów z dużym ryzykiem powrotu do nałogu można rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z lekkimi (klirens kreatyniny > 50 ml/min i ≤ 80 ml/min) lub umiarkowanymi (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min i ≤ 50 ml/min) zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne modyfikowanie dawkowania. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, w przypadku wystąpienia działań niepożądanych, które nie są tolerowane przez pacjentów, dawkowanie można zmniejszyć do 1 mg raz na dobę. W przypadku pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (szacowany klirens kreatyniny <30 ml/min) zalecana dawka wynosi 1 mg raz na dobę. Podawanie leku należy rozpocząć od dawki 0,5 mg raz na dobę przez pierwsze 3 dni, a następnie dawkę należy zwiększyć do 1 mg raz na dobę. Leku nie należy stosować u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne modyfikowanie dawkowania. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne modyfikowanie dawkowania; w tej grupie pacjentów przepisując lek należy brać pod uwagę wydolność nerek. Nie przeprowadzono badań dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Sposób podawania. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą; przyjmować niezależnie od posiłków.

Uwagi:

Przy zakończeniu leczenia należy rozważyć potrzebę stopniowego zmniejszania dawki. Preparat ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu; może powodować zawroty głowy i senność - pacjentom odradza się prowadzenie pojazdów mechanicznych, obsługiwanie skomplikowanych maszyn i wykonywania innych potencjalnie niebezpiecznych czynności dopóki nie ustali się, czy lek wpływa na zdolność ich wykonywania.

Champix-pobierz ulotkę

Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.

Dowiedz się więcej na temat zdrowia

Subskrybuj newsletter Dimedic i otrzymuj najciekawsze informacje oraz aktualne oferty. W mailu powitalnym otrzymasz e-book na temat menopauzy.

Administratorem Twojego adresu e-mail podanego w formularzu jest DIMEDIC Ltd. z siedzibą w Newcastle upon Tyne, 104 Close, Quayside, Wielka Brytania. Twój adres e-mail będzie przetwarzany przez administratora w celu wysyłania materiałów informacyjnych oraz promocyjnych z zakresu ochrony zdrowia (Newslettera), na podstawie udzielonej przez Ciebie zgody. Dane te będą przetwarzane tak długo, aż zgoda nie zostanie odwołana, a po odwołaniu zgody - przez okres przedawnienia ewentualnych roszczeń związanych z tą usługą. Powyższą zgodę możesz cofnąć w każdym czasie, za pośrednictwem Panelu Pacjenta. Podanie tych danych jest dobrowolne, ale niezbędne dla wykonania umowy; ich niepodanie uniemożliwi wysyłanie Newslettera. Pozostałe informacje dotyczące przetwarzania Twoich danych osobowych przez Administratora zawarte są w Informacji dostępnej TUTAJ.

Partnerzy i regulatorzy serwisu: