Loratadyna

Ta podstrona zbiera leki zawierające loratadynę. Loratadyna należy do leków na alergię. Nie należy jej mylić z desloratadyną - to osobna substancja czynna z osobną listą preparatów, o czym niżej.

 

Loratadyna - co to jest?

Loratadyna jest lekiem przeciwhistaminowym. Ulotki wyjaśniają mechanizm prosto: podczas reakcji alergicznej organizm uwalnia substancje nazywane mediatorami, a jednym z najważniejszych jest histamina. To ona wywołuje świąd, zaczerwienienie, obrzęk i wydzielinę z nosa. Loratadyna hamuje jej działanie, przez co objawy słabną.

Lek nie usuwa przyczyny alergii i nie działa na alergen - znosi skutki działania histaminy. Ulotka dodaje, że efekt utrzymuje się cały dzień, co pozwala przyjmować lek raz na dobę.

 

Loratadyna a desloratadyna - czym się różnią?

To nieporozumienie zdarza się często, a nazwy rzeczywiście są do siebie podobne. Loratadyna i desloratadyna to dwie różne substancje czynne, mające w bazie osobne podkategorie i osobne listy preparatów. Desloratadyna jest czynnym metabolitem loratadyny - powstaje z niej w organizmie - ale jako lek jest zarejestrowana samodzielnie, w innych dawkach i pod innymi nazwami handlowymi.

Jeśli na opakowaniu lub recepcie widzisz „desloratadyna”, właściwa jest podkategoria desloratadyny. Nie są to preparaty wymienne i nie przelicza się dawki jednego na drugi samodzielnie.

W tej samej grupie leków przeciwhistaminowych baza zbiera osobno także cetyryzynę, lewocetyryzynę i bilastynę.

 

Loratadyna - na co się stosuje?

Ulotki wymieniają dwa wskazania:

• Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, w tym katar sienny. Ulotki wyliczają objawy, które lek łagodzi: kichanie, wodnista wydzielina z nosa, świąd nosa i podniebienia, a także świąd, pieczenie, zaczerwienienie i łzawienie oczu.
• Pokrzywka, w tym przewlekła pokrzywka o nieznanej przyczynie - czyli bąble na skórze, obrzęk i świąd.

Zwróć uwagę, że objawy oczne są na tej liście razem z nosowymi. Jeden lek doustny obejmuje oba, co bywa wygodniejsze niż łączenie kropli do oczu z preparatem do nosa - choć o doborze leczenia decyduje lekarz lub farmaceuta.

 

Loratadyna - dawkowanie u dorosłych i dzieci

Tu jest rzecz, która odróżnia loratadynę od wielu innych leków: dawkowanie u dzieci zależy od masy ciała, nie tylko od wieku. Ulotki podają to zgodnie:

• Dorośli i dzieci powyżej 12 lat - 10 mg (jedna tabletka) lub 10 ml syropu raz na dobę.
• Dzieci od 2 do 12 lat o masie ciała powyżej 30 kg - 10 mg raz na dobę.
• Dzieci od 2 do 12 lat o masie ciała 30 kg lub mniejszej - 5 ml syropu raz na dobę. Ulotka zaznacza wprost, że u takich dzieci stosowanie tabletek 10 mg nie jest wskazane i zaleca postać płynną.
• Dzieci poniżej 2 lat - nie ustalono bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania.

Osobna zasada dotyczy wątroby: przy ciężkich zaburzeniach czynności wątroby dawkę przyjmuje się co drugi dzień, a nie codziennie.

Lek można przyjmować niezależnie od posiłków. Tabletkę połyka się całą, popijając płynem, a syropu nie trzeba popijać. To dlatego postać płynna jest w bazie dostępna - nie tylko dla dzieci, ale i dla osób, które mają trudności z przełykaniem tabletek.

 

Loratadyna a testy skórne - najważniejsza praktyczna uwaga

To informacja, o której łatwo nie wiedzieć, a która może zmarnować badanie. Leki przeciwhistaminowe powodują fałszywie ujemne wyniki alergicznych testów skórnych - zmniejszają lub całkowicie hamują reakcję skórną, która w normalnych warunkach byłaby dodatnia.

Ulotki podają konkretny odstęp: loratadynę należy odstawić na około 48 godzin, czyli co najmniej dwa dni, przed planowanymi testami skórnymi. Po badaniu lek można przyjmować jak wcześniej.

Jeśli masz zaplanowane testy alergiczne i przyjmujesz lek przeciwhistaminowy, powiedz o tym przed badaniem - inaczej wynik może błędnie wskazać brak uczulenia.

 

Loratadyna - skutki uboczne, alkohol i interakcje

Jedynym przeciwwskazaniem wymienianym w ulotkach jest uczulenie na loratadynę lub składniki preparatu. Ostrożności wymagają ciężkie zaburzenia czynności wątroby.

Z działań niepożądanych ulotki podają jako częste: senność u dorosłych i młodzieży, a u dzieci od 2 do 12 lat - ból głowy, nerwowość i zmęczenie. Niezbyt często u dorosłych pojawiają się ból głowy, zwiększony apetyt, zaburzenia snu, zmęczenie, suchość w jamie ustnej i dolegliwości żołądkowo-jelitowe.

Bardzo rzadko, czyli rzadziej niż u 1 na 10 000 osób, zgłaszano ciężkie reakcje alergiczne z trudnościami w oddychaniu, świszczącym oddechem i obrzękiem - w takiej sytuacji ulotka zaleca przerwanie przyjmowania leku i niezwłoczny kontakt z lekarzem. Rzadko opisywano też przyspieszoną czynność serca, kołatanie serca, drgawki, zaburzenia czynności wątroby i wypadanie włosów. O nieznanej częstości ulotki podają zwiększenie masy ciała.

Przy alkoholu ulotki są nietypowo precyzyjne i warto przeczytać dokładnie, co mówią. Jedna podaje, że lek podawany jednocześnie z alkoholem nie nasila jego działania w stopniu dającym się ocenić testami psychomotorycznymi. Druga formułuje to inaczej: lek nie nasila działania alkoholu, ale podczas jego stosowania nie zaleca się picia alkoholu. Czyli: nie opisano istotnego nasilenia, a zalecenie ostrożności i tak pozostaje.

Wśród interakcji ulotki wymieniają ketokonazol, flukonazol, erytromycynę, cymetydynę i fluoksetynę. Zapis jest tu jednak uspokajający: te leki zwiększają stężenie loratadyny w osoczu, ale bez następstw klinicznych. Jednoczesne stosowanie leków wpływających na metabolizm wątrobowy powinno się jednak odbywać pod kontrolą lekarza.

W ciąży ulotki zalecają unikanie leku w celu zachowania ostrożności, a w okresie karmienia piersią nie zalecają jego stosowania, ponieważ loratadyna przenika do mleka.

 

Loratadyna - w jakich lekach występuje?

Loratadyna występuje w bazie w tabletkach, syropie, zawiesinie doustnej i kapsułkach miękkich. Pełna lista z postaciami i podmiotami odpowiedzialnymi jest pod tym tekstem.

Preparaty zawierają tę samą substancję czynną i różnią się przede wszystkim postacią - a przy loratadynie postać ma realne znaczenie, bo u dzieci o masie ciała do 30 kg ulotki zalecają postać płynną zamiast tabletki. Jeśli potrzebujesz leku dla dziecka, to właśnie postać, a nie nazwa handlowa, jest tu pierwszym kryterium.

 

Loratadyna - kiedy skonsultować się z lekarzem?

Ulotki wskazują kilka sytuacji, w których warto omówić leczenie z lekarzem lub farmaceutą, zamiast przyjmować lek dalej:

• objawy alergii nie ustępują po przyjęciu leku albo się nasilają,
• lek stosowany jest przez długi czas,
• występują ciężkie zaburzenia czynności wątroby - wtedy dawkę przyjmuje się co drugi dzień,
• planowane są testy skórne - lek trzeba odstawić dwa dni wcześniej,
• pacjentka jest w ciąży, karmi piersią lub planuje dziecko,
• lek ma być podany dziecku poniżej 2 lat, dla którego nie ustalono bezpieczeństwa stosowania.

Pilnej pomocy wymaga natomiast nagła duszność, świszczący oddech albo obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła. To objawy ciężkiej reakcji alergicznej, przy których nie czeka się na efekt tabletki przeciwhistaminowej.