Inhibitory acetylocholinoesterazy

Inhibitory acetylocholinoesterazy to leki, które hamują rozkład acetylocholiny i tym samym ułatwiają przewodzenie impulsów w połączeniach nerwowo-mięśniowych. Najczęściej stosuje się je w miastenii, czyli nużliwości mięśni, oraz w zaburzeniach opróżniania pęcherza i atonii jelit. Wszystkie preparaty wydawane są na receptę, część wyłącznie w postaci wstrzyknięć.

Inhibitory acetylocholinoesterazy - substancje czynne w tej grupie

• Pirydostygmina - ułatwia przewodzenie impulsów w obrębie płytki nerwowo-mięśniowej, zwiększając napięcie mięśni szkieletowych i mięśniówki jelit. Wskazania to miastenia, porażenna niedrożność jelit i pooperacyjne zatrzymanie moczu. Nie stosuje się jej przy mechanicznej niedrożności przewodu pokarmowego lub układu moczowego oraz przy nadwrażliwości na bromki.
• Neostygmina - w roztworze do wstrzykiwań. Służy do objawowego leczenia nużliwości mięśni, gdy nie można zastosować postaci doustnej, do zapobiegania i leczenia pooperacyjnej niedrożności przewodu pokarmowego i zatrzymania moczu, a także do odwracania bloku nerwowo-mięśniowego po niedepolaryzujących lekach zwiotczających. Przeciwwskazaniem jest mechaniczna niedrożność przewodu pokarmowego lub dróg moczowych oraz jednoczesne stosowanie suksametonium.
• Distygmina - w tabletkach, wskazana w neurogennych zaburzeniach opróżniania pęcherza z hipotonią mięśnia wypieracza, w zaparciach atonicznych oraz wspomagająco w miastenii. Nie stosuje się jej w ciężkim wstrząsie pooperacyjnym, ciężkiej niewydolności krążenia i astmie oskrzelowej.
• Galantamina - wybiórczy i odwracalny inhibitor esterazy acetylocholinowej, który dodatkowo pobudza receptory nikotynowe. Wskazaniem jest objawowe, wspomagające leczenie chorób nerwowo-mięśniowych i rdzenia. Przeciwwskazania obejmują astmę oskrzelową, bradykardię, blok przedsionkowo-komorowy, chorobę niedokrwienną serca, ciężką niewydolność serca, padaczkę oraz ciężką niewydolność nerek lub wątroby.
• Ipidakryna - odwracalny inhibitor cholinoesterazy, który blokuje także błonowe kanały potasowe. Wskazania obejmują choroby obwodowego układu nerwowego, w tym zapalenie nerwu, polineuropatię i zespoły miasteniczne, porażenie opuszkowe i niedowłady, organiczne uszkodzenia układu nerwowego w okresie rekonwalescencji oraz zaburzenia pamięci różnego pochodzenia. Nie stosuje się jej w padaczce, dławicy piersiowej, znacznej bradykardii, astmie oskrzelowej, niedrożności jelit lub dróg moczowych, w zaostrzeniu choroby wrzodowej, w ciąży i w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane wynikają ze wzmożonego pobudzenia układu przywspółczulnego i są dla całej grupy podobne: zwiększone wydzielanie śliny, drżenia mięśniowe, nudności, wymioty, biegunka, skurczowe bóle brzucha, nadmierna potliwość, zwężenie źrenic, bradykardia i zaburzenia rytmu serca, skurcz oskrzeli oraz spadek ciśnienia tętniczego. Ulotki ostrzegają, że bywają one pierwszym objawem przedawkowania, a jednoczesne stosowanie kilku leków cholinergicznych zwiększa u osób z miastenią ryzyko przełomu cholinergicznego. Działanie tej grupy znoszą leki cholinolityczne, w tym atropina.

 

Inhibitory acetylocholinoesterazy - jak przebiega leczenie?

Rozpoznanie miastenii i innych chorób nerwowo-mięśniowych oraz dobór leku należą do neurologa, a dawkę ustala się indywidualnie. Preparaty we wstrzyknięciach podaje personel medyczny, często w warunkach szpitalnych - dotyczy to zwłaszcza odwracania bloku nerwowo-mięśniowego po znieczuleniu.

Leczenie postaciami doustnymi prowadzi się przewlekle, a zapotrzebowanie na lek może się zmieniać, na przykład po dołączeniu glikokortykosteroidów lub po operacji usunięcia grasicy. Jeśli masz ustalone leczenie i potrzebujesz przedłużenia recepty, możesz skorzystać z konsultacji online z lekarzem; przy pozytywnej ocenie e-recepta trafia do Ciebie SMS-em lub e-mailem. Pozostałe preparaty znajdziesz w grupie innych leków działających na układ nerwowy.