Ebromen

Spis treści:
1. Ebromen - działanie
2. Ebromen - wskazania
3. Ebromen - przeciwwskazania
4. Ebromen - dawkowanie
5. Ebromen - interakcje z innymi lekami
6. Ebromen - ciąża
7. Ebromen - skutki uboczne
8. Ebromen - środki ostrożności
9. Ebromen - producent

Działanie

Ebromen - Erdosteina jest substancją mukomodulującą, która działa poprzez swoje aktywne metabolity. Metabolity zawierają wolne grupy tiolowe, które powodują rozbicie mostków dwusiarczkowych łączących włókna glikoproteinowe, co prowadzi do zmniejszenia elastyczności i lepkości śluzu. W rezultacie ułatwia to usuwanie wydzielin z dróg oddechowych i zwiększa skuteczność mechanizmu śluzowo-rzęskowego w usuwaniu śluzu i wydzielin śluzowo-ropnych z górnych i dolnych dróg oddechowych. Erdosteina zmniejsza również zdolność bakterii G+ i G- do przylegania do nabłonka dróg oddechowych. To przeciwbakteryjne działanie antyadhezyjne, które wykazano in vitro, może ograniczać kolonizację bakteryjną i zmniejszać ryzyko nadkażenia bakteryjnego. Erdosteina działa jako pochłaniacz wolnych rodników tlenowych, zapobiega również ich powstawaniu „in loco” i znacznie zmniejsza poziom 8-izoprostanu jako markera peroksydacji lipidów. Działanie przeciwzapalne erdosteiny in vitro i in vivo przejawiało się również zmniejszeniem produkcji niektórych cytokin prozapalnych (IL-6, IL-8). Przeciwdziała hamowaniu alfa-1-antytrypsyny przez dym tytoniowy, zapobiegając uszkodzeniom układu oddechowego spowodowanym smogiem i paleniem tytoniu. Zwiększa również stężenie IgA w drogach oddechowych pacjentów z POChP i zapobiega hamowaniu granulocytów wywołanemu paleniem tytoniu. Zwiększa również stężenie amoksycyliny w wydzielinie oskrzelowej, dlatego też ich jednoczesne podawanie powoduje szybsze rozpoczęcie działania niż monoterapia amoksycyliną. U pacjentów z POChP ośmiomiesięczne leczenie erdosteiną doprowadziło do zmniejszenia liczby nagłych zaostrzeń i poprawy jakości życia. Działanie leku jest osiągane po około 3-4 dniach leczenia. Sama erdosteina nie zawiera wolnych rodników SH, więc w zalecanych dawkach ma bardzo niewielki wpływ na przewód pokarmowy, a jej niepożądane działanie żołądkowo-jelitowe nie różni się od działania placebo. Erdosteina jest szybko wchłaniana i metabolizowana w wątrobie do co najmniej 3 aktywnych metabolitów, z których najliczniejszy (w %) i najsilniejszy jest N-tiodiglikolohomocysteina (metabolit 1 lub M1). Główne parametry farmakokinetyczne (w odniesieniu do M1) są następujące: C_max: 3,46 µg/ml, T_max: 1,48 h, AUC (0-24 h): 12,09 mg/l/h. Erdosteina wiąże się z białkami osocza w 64,5%. Jest wydalana z moczem i kałem, gdzie występują wyłącznie siarczany nieorganiczne. T_0,5 w fazie eliminacji (całego preparatu, tj. erdosteiny i jej metabolitów) wynosi ponad 5 h.

Wskazania

Ebromen - Leczenie ostrych i przewlekłych chorób górnych i dolnych dróg oddechowych, takich jak: zapalenie oskrzeli, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie zatok, zapalenie krtani i gardła, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, POChP, astma oskrzelowa z nadmiernym wydzielaniem śluzu i rozstrzenie oskrzeli. Profilaktyka zaostrzeń chorób układu oddechowego - w stabilnym przewlekłym zapaleniu oskrzeli (nawet u palaczy), w celu zapobiegania nawracającym epizodom infekcyjnym, np. w sezonie zimowym. Wspomagająco z antybiotykami w przypadku zaostrzeń z infekcją bakteryjną. Zapobieganie powikłaniom po zabiegach chirurgicznych, takim jak zapalenie płuc lub niewentylowana część płuca. Lek jest wskazany do stosowania u dorosłych.

Przeciwwskazania

Ebromen - Nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje zawierające wolne grupy SH lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Zaburzenia czynności wątroby (np. wzrost stężenia fosfatazy zasadowej lub transaminaz w surowicy krwi itp.). Niewydolność nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 25 ml/min). Homocystynuria (substancja czynna jest źródłem homocysteiny i nie ma dostępnych danych opisujących podanie erdosteiny w przypadku wrodzonych zaburzeń metabolizmu aminokwasów, zwłaszcza u pacjentów na diecie wykluczającej metioninę).

Dawkowanie

Ebromen - Doustnie. Dorośli: 1 kaps. (300 mg) 2 do 3 razy na dobę. Maksymalna dobowa dawka erdosteiny wynosi 900 mg. Szczególne grupy pacjentów. Lek nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży. Erdosteina jest przeciwwskazana do stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie jest wymagane dostosowanie dawek u pacjentów z niewydolnością nerek z klirensem kreatyniny > 25 ml/min. Erdosteina jest przeciwwskazana do stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek z klirensem kreatyniny mniejszym niż 25 ml/min. Sposób podania. Kapsułki należy połknąć, popijając płynem oraz nie należy ich żuć. Leku nie należy stosować przed snem.

Interakcje z innymi lekami

Ebromen - Nie obserwowano niekorzystnych interakcji z innymi lekami powszechnie stosowanymi w leczeniu zakażeń dróg oddechowych i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, takimi jak teofilina, leki rozszerzające oskrzela, erytromycyna, amoksycylina lub sulfametoprim. Erdosteina nasila działanie niektórych antybiotyków (np. amoksycyliny, klarytromycyny), które mogą być stosowane w celach terapeutycznych. Wykazano synergiczne działanie z budezonidem i salbutamolem.

Ciąża

Ebromen - W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania erdosteiny podczas ciąży i karmienia piersi. Brak jest danych dotyczących stosowania erdosteiny u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję. 

Skutki uboczne

Ebromen - Bardzo rzadko: hiperpireksja, reakcje nadwrażliwości, takie jak egzema. Częstość nieznana: nudności, zgaga, biegunka, ageuzja, dysgeuzja.

Środki ostrożności

Ebromen - W przypadku wystąpienia typowych objawów nadwrażliwości, należy natychmiast przerwać leczenie. Jednoczesne stosowanie leku z lekami przeciwkaszlowymi nie ma racjonalnego uzasadnienia i może powodować gromadzenie się wydzieliny w drzewie oskrzelowym, co zwiększa ryzyko nadkażenia lub skurczu oskrzeli.

Producent

Zentiva